Κάτουλλος 32

Να σε χαρώ, γλυκιά μου Ιψιτίλλα,
κορίτσι μου, τσαχπίνα μου,
κανόνισε να σου 'ρθω το μεσημεράκι.
Κι αν κανονίσεις, θα με υποχρέωνες,
άμα κανείς το σύρτη στην εξώπορτα δε βάλει
κι άμα δε σου 'ρθει έξω να βγεις,
αλλά σπίτι να μείνεις και να μου είσαι έτοιμη
για εννιά απανωτά γαμήσια.
Σοβαρά τώρα, αν είσαι μέσα, κανόνισε αμέσως:
βλέπεις μόλις απόφαγα κι ανάσκελα χορτάτος
φουστάνια και φορέματα τρυπώ πέρα για πέρα.

Κάτουλλος 38

Άσχημα είν' ο Κάτουλλός σου, Κορνιφίκιε,

άσχημα είν' τα πράματα, μα το Θεό, κι αφόρητα,

μέρα με τη μέρα, ώρα με την ώρα απ' το κακό στο χειρότερο.

Το φίλο σου εσύ με ποια ελεγεία, που πράμα ελάχιστο 

κι απλούστατο είναι, τον παρηγόρησες; 

Μαζί σου είμαι θυμωμένος. Τόσο αξίζει η αγάπη μου;

Μία μικρούλα ελεγεία ποθώ,

πιο θλιβερή κι από τα δάκρυα του Σιμωνίδη.

Κάτουλλος 8

.

Καημένε Κάτουλλε, άλλες ανοησίες μην κάνεις,
κι αυτό που βλέπεις ότι χάθηκε χαμένο μέτρησέ το.
Έλαμπαν κάποτε για σε ηλιόλουστες οι μέρες
τότε που συχνοπήγαινες όπου σε πήγαινε η κόρη,
αυτή που εγώ αγάπησα όσο κανείς καμιά δε θα αγαπήσει.
Εκεί τότε πολλά παιχνίδια της αγάπης παίζατε,
που και εσύ τα ήθελες κι η κόρη δεν τα αρνιόταν,
στα αλήθεια έλαμπαν για σε ηλιόλουστες οι μέρες.
Τώρα κείνη δε θέλει πια· εσύ όμως τον έλεγχο μη χάνεις,
κι αυτήν που φεύγει πια μην κυνηγάς, μη ζεις απελπισμένα,
αλλά με αποφασιστικότητα υπόμεινε, καρτέρα.
Γεια σου κοπέλα. Τώρα ο Κάτουλλος αντρίκια υπομένει,
δε θα σε ψάχνει πια κι ούτε θα σε ζητά χωρίς τη θέλησή σου.
Αλλά εσύ θα υποφέρεις, όταν κανείς δε θα σε θέλει.
Κακούργα, αλίμονό σου! Τι ζωή σου απομένει;
Ποιος τώρα θα 'ρχεται κοντά σου; Σε ποιον ωραία θα φαίνεσαι;
Ποιον τώρα θα αγαπάς; Ποιος θα σε λέει δικιά του;
Ποιον θα γλυκοφιλάς; Ποιανού χειλάκια θα δαγκώνεις;
Ομώς εσύ, Κάτουλλε, αποφασιστικά καρτέρα.

Κάτουλλος 14Α

Αν πιο πολύ απ' τα μάτια μου δε σ' αγαπούσα,
γλυκύτατέ μου Κάλβε, γι' αυτό το δώρο σου
θα σε μισούσα με του Βατίνιου το μίσος.
Τι σου 'χω κάνει ή τι σου 'χω πει
κι αλύπητα με ρήμαξες με τόσους ποιητάδες;
Κακά πολλά και συμφορές να δώσει ο θεός
σ' αυτόν που τέτοιο συρφετό ανόσιο σου 'χει στείλει.
Αν όμως, όπως υποπτεύομαι, αυτό το φίνο και ψαγμένο
εύρημα ο λόγιος ο Σύλλας σού το 'δωσε για δώρο,
παράπονο δεν έχω, όλα ωραία και καλά,
μιας και οι κόποι σου δεν πήγανε χαμένοι.
Μέγας είσαι Κύριε, απαίσιο και ανίερο βιβλιαράκι.
Σίγουρα αυτό στον Κάτουλλό σου το 'στειλες
για να τον βασανίσει μια μέρα ολάκερη,
στα Σατουρνάλια, που η καλύτερη του χρόνου ημέρα είναι.
Όχι όχι δεν πρόκειται να σου περάσει έτσι, ξεφτέρι μου.
Αύριο πρωί-πρωί στα βιβλιοπωλεία θα τρέξω,
για να μαζέψω Καίσιους, Ακβίνους και
το Σουφήνο, όλου του κόσμου τα φαρμάκια,
με τα μαρτύρια αυτά το δώρο σου να ανταποδώσω.
Όσο για σας, έχετε γεια, δρόμο από δω
και πάτε στα τσακίδια, εκεί απ' όπου ήρθατε,
κατάρες των καιρών, της πλάκας ποιητές.

Κάτουλλος 12

Μαρρουκινέ Ασίνιε, το αριστερό το χέρι σου
καλά δεν το δουλεύεις, στην πλάκα στο κρασί,
σουφρώνεις τις πετσέτες των απρόσεκτων.

Κι αυτό γουστόζικο θαρρείς πώς είναι; Ανόητε, πέφτεις έξω·

όσο δεν πάει βρόμικο κι άξεστο πράμα είναι.

Δε με πιστεύεις; Ρώτα τον αδερφό σου

τον Πολλίωνα, που ένα μάτσο χρήματα

για τις κλεψιές σου θα 'δινε - χάρη γεμάτο

βλέπεις και φινέτσα ειν' το παιδί.

Γι' αυτό ή καρτέρα ιάμβους στο κεφάλι σου να πέσουνε

χιλιάδες ή δώσε πίσω την πετσέτα μου,

δεν είναι η τιμή της που με συγκινεί,

αλλά του φίλου μου που είναι ενθύμιο.

Λινά μαντήλια από της Ισπανίας τα Σαίβατα

για δώρο μου 'στειλαν ο Φάβουλλος

και ο Βεράνιος· αυτά οφείλω να αγαπώ

όσο αγαπώ το Φάβουλλο και το Βεράνιό μου.

Κάτουλλος 6

Για τη δικιά σου, Φλάβιε, στον Κάτουλλο,
αν άκομψη και άγαρμπη δεν ήταν, δε θα κρατιόσουν
να μιλήσεις κι αδύνατο θα ήταν να σωπάσεις.
Αλλά ποιος ξέρει ποιο χτικιάρικο τσουλί
αγαπάς: αυτό να μολογήσεις ντρέπεσαι.
Όμως τις νύχτες σ' αδειανό κρεβάτι δεν ξαπλώνεις
του κάκου σιωπηλή φωνάζει η κάμαρά σου
που μ' άνθη κι ευωδιές απ' τη Συρία μοσχοβολά,
το στρώμα σου απ' άκρη σ' άκρη εξίσου
ξεφτισμένο, και το συρτό μουρμουρτητό, το πήγαινε
έλα της σειομένης κλίνης σου σε καταδίδουν.
Την πάπια, το λοιπόν, μην κάνεις - δε βγάζει πουθενά.
Ρωτάς γιατί; Γιατί δε θα 'τανε τα σκέλια σου
πρησμένα απ' τό γαμήσι, αν άτακτος δεν ήσουνα.
Γι' αυτό ό,τι κι αν έχεις, καλό κακό,
πες μας. Θέλω εσέ και την αγάπη σου
με στίχο άψογο στα ουράνια να υμνήσω.

Κάτουλλος 13

Θα φας καλά στο σπίτι μου σε λίγες μέρες,
Φάβουλλε, πρώτα ο θεός.
Αν βέβαια μαζί σου φέρεις ένα ωραίο και μεγάλο
δείπνο, κι όχι να μου 'ρθεις δίχως κοπέλα όμορφη
και κρασί κι αλάτι και κάθε λογής έξυπνα αστεία:
αν τα φέρεις όλα αυτά, στο λέω, γόη μου,
θα φας καλά. Βλέπεις, το πορτοφόλι του Κατούλλου σου
είναι γεμάτο αράχνες. Αλλά για αντάλλαγμα
άκρατη αγάπη θα γευτείς ή κάτι που 'ναι
πιο γλυκό, με πιο πολλή φινέτσα:
ένα άρωμα θα σου χαρίσω που Αφροδίτες
κι Έρωτες έδωσαν στο κορίτσι μου.
Αυτό σαν το μυρίσεις, Φάβουλλε, προσευχή
θα κάνεις στους θεούς να σε κάνουνε ολόκληρο μια μύτη.